- 19
- Feb
Beste roker,
Je bent van mij gewend dat ik regelmatig bijzonder lange artikelen schrijf, maar dit artikel houd ik kort en krachtig. Waarom…?
In dit artikel ga ik jou een belangrijk concept uitleggen en vraag ik je enkel en alleen om nu meteen een notitieblokje of je dagboek samen met een pen erbij te nemen… We gaan namelijk samen een klein oefeningetje doen.
Nu zul je wel zeggen: waarom telkens oefeningen, Aytac! Vertel mij maar hoe ik nu meteen van mijn rookverslaving afkom! Ik begrijp je helemaal, maar om alle illusies rondom het roken en het stoppen met roken door te prikken en jouw verkeerde overtuigingen te vervangen door de juiste, moeten wij samen stap voor stap BEWUST alles begrijpen en inzien. Die dwangmatige mentale verslaving kun je simpelweg niet door één artikel overwinnen, ik hoop dat je dit begrijpt.
Mede dankzij deze oefeningen en de nog komende artikelen zul je meer en meer beseffen dat je eigenlijk nooit van het roken hebt gehouden, en dat stoppen met roken één van de leukste en meest winstgevende dingen is die je ooit in je leven hebt gedaan! Doe mij en vooral jezelf een plezier en besteed even 5 à 10 minuten om onderstaande oefening goed uit te voeren.
Pak jouw notitieblokje nu erbij en beantwoord de volgende vraag zo uitgebreid mogelijk. Het maakt niet uit hoelang je hierover doet, zolang je dit maar opschrijft (want ik vertel je zo direct waarom het zo belangrijk is dat je deze oefening doet).
Waarom ben je eigenlijk aan het roken begonnen? Wat miste je in jouw leven – voordat je aan het roken begon – waardoor je besloot om te gaan roken?
Denk hier uitgebreid over na en schrijf jouw antwoord op jouw bladzijde op. Heb je dat gedaan? Vertel het dan óók aan mij door onderaan dit artikel jouw reactie te plaatsen!
Het is belangrijk dat je bovenstaande oefening serieus overdenkt en doet, omdat we op deze manier in een volgend artikel uitvoerig kunnen analyseren waar het fout ging, en de achterliggende emoties en conditionering die daarbij horen, ook samen kunnen gaan aanpakken.
Dus, laat me weten wat jouw antwoord is!
Vriendelijke groeten,
Aytac Delen
http://www.StopNuMetRoken.com
KLIK HIER om bovenstaand artikel in .PDF formaat te downloaden.
20 februari 2008 om 11:46
1. Waarom ben je eigenlijk aan het roken begonnen?
Ik ben begonnen met stiekem roken op het schoolplein en in de soos, omdat ik het stoer vond. Dat was af en toe, en niet over mijn longen, pas toen ik 20 jaar was en samen woonde ben ik echt voor de spiegel naar mezelf kijkend begonnen met steeds vaker een sigaret in vond dat ik er dan wel heel volwassen en stoer uitzag met een sigaret, ik weet nog heel goed dat ik er veel moeite voor heb moeten doen om het voor elkaar te krijgen om over mijn longen te gaan roken zonder te gaan hoesten.
2. Wat miste je in jouw leven voordat je aan het roken begon?
Ik denk dat wat ik miste was liefde en aandacht, ik had het gevoel dat ik in die tijd tegen heel veel mensen moest op boxen en dat iedereen mij zag als het jonge meisje die hard kon werken.
3. Waardoor besloot je om te gaan roken?
Wederom om er bij te horen, op feestjes en in de kroeg, ik hoorde bij de volwassenen als ik ook een sigaretje op zou steken.
groet Suus
27 februari 2008 om 09:43
Waarom? Nieuwe school nieuwe omgeving nieuwe mensen. En iedereen die groot is rookt en nu ben ik ook groot. Bij de grote mensen horen. Stoer en volwassen lijken, indruk maken.
Missen? Niks misschien het kind zijn en mijn vriendjes en vriendinnentjes van de lagere school waar je toch 6 jaar mee hebt geleefd. ZOU OOK KUNNEN.
Waarom gaan roken? Wat ik al eerder vertelde nieuwe omgeving nieuwe mensen
nieuw leven. Ik hoorde nu ook bij de grotere mensen. Thuis roken deed ik overigens niet dat was 3 jaar later pas. mijn moeder rookte vader was al 8 jaar gestopt opa en oma rookte. De grote mensen voor mij.
27 februari 2008 om 22:45
op school om stoer te zijn
eigenlijk miste ik niets ik denk bij een groepje
te horen..
ik weet het niet meer waardoor ik besloot om te gaan roken.
28 februari 2008 om 06:36
Was pas 12 jaar en toen werd het sigaretje aangepresenteerd het was toen heel gewoon.
Heb daarna 45 jaar gerookt met plezier 60 tot 70 sigaretten per dag .
Het in nou een ander verhaal ik ben vandaag 6 maanden zonder sigaretten.ben zonder hulpmiddelen gestopt.
Dit is mijn verhaal.
Liefs Rina
29 februari 2008 om 01:33
In het begin was het roken geheimzinnig, stoer en een avontuur. Later gaf het verlichting bij een houding aannemen, gezellig in de kroeg en beter concentreren. Toen kwam het dwangmatige. Shag of sigaretten kopen op zondag bij de pomp, roken in de auto naar je werk. Roken werdt een structureel onderdeel van je leven. En dan stoppen! Das moeilijk! Zoveel redenen om te stoppen en zoveel excuses om door te gaan. Het zit tussen je oren, maar stoppen blijft moeilijk.
Wat nu?
29 februari 2008 om 09:43
Goedenmorgen Aytac,
Waarom ik ben begonnen,dat is het geijkte,eens proberen en om met de andere meedoen om er bij te horen.
Wat ik miste in mijn leven,was een vader die nooit thuis was en als hij er was mijn moeder als een huissloof behandelde.
Dus miste ik,Huiselijkheid,Liefde ,aandacht en er was armoede.
3. Zie bovenaan.
Groeten Janny.
P.S. Het is mij nog steeds niet gelukt om te stoppen.
29 februari 2008 om 10:51
Beste Aytac,
Sinds 16 okyober gestopt,ook niet,”nu gauw eentje voor de goesteing,nee!Doorgebeten tot nu!Wel niet zonder moeite.
Nu je de vraag stelt waarom ben je beginnen roken?? Wel eigenlijk kan ik daar geen antwoord op geven,ofwel,pa rookte zijn vrienden rookten op school werd er gepusht om het ook eens te proberen en ja….Om mee te doen met de “bende”toch ook maar eens begonnen ,Ziek geweeste…en toch doorgedaan ik verdien “kletsen”Mijn zoon heeft nog geen sigaret aangeraakt is 31 mijn 2 dochters hebben allebei gerookt maar zijn er ook mee gestopt.Dan de vader ook nog en de kous is af.Ik heb nog wel wat ruggesteun nodig want het is toch zo makkelijk,al die “rotzooi”is vrij te verkrijgen weliswaar vanaf 18 jaar maar dat is toch wel dikke kwak zeker?In alle geval bedankt
Werner
29 februari 2008 om 12:23
Ik ben begonnen met roken in de puberteit, zoals zovelen. Gewoon om erbij te horen en ik kom uit een gezin waar iedereen rookte. En nog steeds trouwens. Ik was echt een buitenbeentje in mijn gezin. Het was misschien de enige manier om liefde en aandacht te krijgen van mijn vader. Het schepte een band. Mijn vader leerde me shagjes rollen. Maar ik heb nooit besloten om verslaafd te blijven. Want dat besluit je niet. Je wordt het of wordt het niet. Ik wil wel graag stoppen met roken maar dan val ik direkt weer buiten de boot bij mijn familie. Eigenlijk is dit gewoon een excuus om door te kunnen gaan met de verslaving. Ik wil wel graag stoppen. De enigste reden waarom ik ben gaan roken is waardering te krijgen van mijn vader. En nou zit ik in de val en kom er maar moeilijk weer uit.
Henk.
29 februari 2008 om 19:14
Waarom ik ben begonnen? Eigenlijk is iedereen om de zelfde reden begonnen met roken om te proberen en om bij de vrienden te horen
Wat ik miste? De sociale omgang met uw dierbare.
Waardoor ben ik gaan roken?Om de reden zoals bij vrienden horen en het gedacht dat het sigaretje een steun was .
Mieke
Ps nog steeds niet gelukt om te stoppen met roken !
2 maart 2008 om 12:40
Waarom ik ben behonnen. Ik was vers verhuisd van Duitsland naar Nederland en voelde me met mijn 13 jaar absoluut ongemakkelijk. Toen stond ik bij een school en iemand drukte me een pakje shag in de hand en ik durfde, ( en kon ook niet) zeggen dat ik helemaal niet rookte. Dus proberen te draaien en toen kreeg ik vuur en mijn shagje viel uit elkaar op de grond.
Wat is miste was geborgenheid en een veilig gevoel.
Waardoor ik ben gaan roken ? Omdat ik me achter de cigaret kon verschuilen als ik me geen houding wist aan te nemen en dat ben ik eigenlijk altijd blijven doen.
Ik ben nu 1 maand gestopt en het gaat eigenlijk eigenaardig gemakkelijk.
Kirsten
2 maart 2008 om 14:16
warom ik begon om te roken.ik was vroeger heel erg verlegen,dadoor voelde ik mij altijd ensam ik wilde gewoon da bij horen,en het was heel erg stuur.ik det het niet door de longen maar mij was wel duizelig.maar ik ging gewoon door om dog dabij te horen
groetjes edda
ps. ik schrijf nu op hoeviel ik peer dag rook maar jammer genoeg ik rook nog
2 maart 2008 om 18:16
waarom ik ben begonnen met roken is niet zo eenvoudig omdat neer te schrijven
rond mijn tiende ben ik door mijn zwager verkracht , ik mog er niet over praten
toen ik 14 jaar was ben ik gaan roken omdat ik het leven teveel vond en mijn vriend , die later mijn echtgenoot werd ,mij een sigaret gaf en zij daar word je rustig van na 2 weken ging ik er letterlijk van over mijn nek , ik wou me niet laten kennen en ging de volgende dag er mee door ik heb er nooit meer last van gehad
en rookte toen 1 pakje schag per week ,nu ben ik 56 en probeer nog steeds te stoppen ik heb 6 wkn niet gerookt tot er verleden week weer wat gebeurde waardoor ik weer hevig naar een sigaret velangde 2 trekjes genomen onzettend stom en vies maar toch nu rook ik al een week een sigaret p/dg
gr alie
2 maart 2008 om 20:03
Ik ben gedwongen om te roken door mijn broers zodat ik hen niet zou verraden bijj mijn ouders.Mijn ouders rookten ook allebei en ook famillieleden het was toen
een modeverschijnsel denk ik. Als je rookte hoorde je erbij.
Ik miste de aandacht en liefde en dat heb ik nu nog steeds,er is een gemis in mijn leven en uit verveling rook ik dan maar een sigaretje.
5 maart 2008 om 10:16
Ik ben begonnen omdat een ‘vriendin’ waar ik tegenop keek begon.
Ik ben eerst stiekem gaan oefenen en na een tijdje zei ik dat ik vroeger ook gerookt had. Zij geloofde het niet en gaf me een cigaret om het te bewijzen.
Het inhaleren lukte door het oefenen en ze geloofde me. Dat vond ik stoer.
7 maart 2008 om 17:08
Hallo Aytac,
De eerste sigaret stak ik op toen ik ongeveer 16 jaar oud was. Ik was met nichtjes in een park en ik rookte gewoon mee, zonder veel erbij na te denken. Ook omdat ik me niet zo op mijn gemak voelde bij hen: ik voelde me al anders dan zij en ik wilde de band versterken, of zoiets.
Ik heb nooit veel gerookt, bij vlagen, en meestal sigaretten van anderen. Zo gaat het al ongeveer 30 jaren. Soms loopt het aantal op tot ongeveer 7 per dag. Ik wil dit niet meer. Dit omdat ik weet dat het niet goed is en omdat ik er enige ademproblemen door krijg. Ik heb wat last van asthma en allergieën.
Ik vind roken lekker. Het opsteken van een sigaret heeft echter vooral te maken met stress. Als ik gestressed ben dan steek ik impulsief een sigaret op. Ik wil het dan zó erg, dat het lijkt alsof ik eraan verslaafd ben. Of bén ik ook echt verslaafd aan die enkele sigaretten per dag?
Groeten, Sandra
10 maart 2008 om 15:12
1.
waarom ik aan het roken begonnen ben? Mijn eerste sigaret stak ik op met een vriendin toen we uit gingen. Zij vroeg aan iemand 2 sigaretten en ik kreeg er 1. Zelf zou ik er niet opgekomen zijn het te vragen, mistte het niet. Maar ik wilde geen nee zeggen. Het was eigenlijk meer dat ik het moeilijk vond om nee te zeggen en het was iets nieuws. Dat ik bleef roken was in het begin ook door onzekerheid, was een manier om een houding te geven. Ook het idee dat het volwassen gedrag was.
2.
wat ik miste, waardoor ik besloot te gaan roken? Steun van anderen denk ik. Wilde erbij horen. Terugkijkend maakte het me eigenlijk meestal alleen maar meer onzeker. Met een paar neven ging ik wel bij familiebijeenkomsten buiten roken, wat een prettige vlucht uit het familiegebeuren was zo nu en dan. Nu maakt het me alleen maar meer onzeker, omdat ik vaak zit te stressen wanneer en waar ik kan roken, en het me eigenlijk meer geld kost dan ik kan missen. En ik denk er wel aan en vind het vervelend dat anderen me naar rook vinden stinken waarschijnlijk, soms zeggen ze dat ook.
11 maart 2008 om 17:07
ben gaan roken in het ziekenhuis toen ik 19 j. was -er was alleen een conversatiezaal ROKEN of op z aal blijven met 30 mensen- ben er 1,5 j. geweest waarvan 8 mnd in bedrust. er was niet veel anders te doen dan smorgens 4 u, tot 10u. savond -snachts niet te kunnen slapen-iets bijzonders eten of wat lekkers al helemaal niet -je had totaal geen privicy of bezoek niemand wil je meer kennen-je was ineens van alles en iedereen buitengesloten-deenige troost werd de sigaret. gr elna
12 maart 2008 om 13:03
Ik ben gaan roken toen ik naar de middelbare school ging. Ik vond het toen stoer met al die meiden te roken en vooral het stiekeme. Dat maakte helemaal spannend. Mijn vader rookte en wij mochten niet roken.
Ik miste niks, wilde alleen maar bijhoren. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik nooit heel veel gerookt heb. 1 pak sigaret deed ik er een week mee en dat is altijd zo gebleven. Ik ben nu ongeveer 2 maanden gestopt en hoop dit voor altijd vol te houden.
groeten, Ingrid
12 maart 2008 om 13:33
ik ben stieken gaan roken en op een gegeven mooment ging het zo slecht thuis dat ik door ben blijven gaan en ik heb het geprobeert te stoppen maar het werkt niet ik heb o veel stres dat ik niet kan stoppen
16 maart 2008 om 09:52
begonnen met roken gewoon om stoer te doen ,aan sport doen hielp om drastisch te verminderen maar dan kwamen de perioden dat men stops inlastte en het roken begon opnieuw,ook zware stress perioden waren er oorzaak van dat ik een sigaretje meer rookte , eigelijk zijn dat drogredenen om te kunnen doorgaan met roken .sorry ben mentaal nog niet strerk genoeg om te stoppen!
16 maart 2008 om 11:04
Ik ben begonnen met roken uit nieuwsgierigheid en omdat het stoer was.
Ik miste eigenlijk helemaal niks toen ik begon met roken.
Ik heb eigenlijk niet bewust besloten om te gaan roken.
16 maart 2008 om 20:15
Ik begon pas te roken toen ik 25 was, begin jaren ‘70. Daarvoor rookte ik al enige jaren nu en dan hash met tabak, maar alleen bij gelegenheid, en had er vaak vele dagen geen behoefte aan. Ik kon het doen of laten, dus ik was er niet echt aan verslaafd. Aan tabak had ik helmaal nooit behoefte, en het idee een sigarettenroker te worden leek me het domste wat ik zou kunnen doen, want ik vond alleen tabak roken helemaal niet lekker, en was bovendien als de dood voor die verslaving. Dit heeft me geleerd dat je aan nicotine niet echt verslaaft wordt.
Ik was getrouwd en goed bevriend met een ander jong echtpaar. Die rookten shag. Op een keer maakte die vriend hele nare groffe pijnlijke opmerkingen over zijn vrouw in haar bijzijn, en zei dat zij en ik maar eens naar bed moesten gaan. Toen hij even naar de wc ging zei z’n vrouw dat we dat dan inderdaad maar eens moesten doen bij gelegenheid. Ik vond het wel opwindend, want ik viel al lang op haar, maar had daar nooit echt aan gedacht. Een avond een paar weken daarna toen ik bij ze op bezoek ging was m’n vriend er niet. Zijn vrouw zei dat hij bij een vriendin bleef slapen, dus dat het er nu maar van moest komen met ons naar bed gaan. Maar ze wilde eerst mij vrouw opbellen om haar te vragen of die het ok vond. Ik hoorde m’n vrouw opgewekt tegen haar zeggen “Ja hoor, ik leen je hem wel voor een nachtje, geniet er maar van.”
Zo gezegd zo gedaan. Toen ik de volgende ochtend de twee kleine kinderen van m’n vrienden verbaast zag staren naar mij en het bed waarin ik inplaats van hun vader naast hun moeder lag, voelde ik me niet op m’n gemak. Schuldgevoelens. Toen ik wat later thuis kwam was m’n vrouw heel opgewonden, en zei dat ze wilde dat ik het net zo met haar zou doen als met de vrouw waar ik net vandaan kwam. We stonden op het punt dat te doen toen er werd aangebeld. Ik voelde dat het de vrouw van m’n vriend was die haar vriendschap aan m’n vrouw wilde tonen. We liepen snel naar het raam en keken naar beneden. Het was haar inderdaad. Ik wilde meteen wat aantrekken en opendoen, en zei tegen m’n vrouw “We doen het zo wel als ze weer weg is”. Tot m’n verbazing werd m’n vrouw woedend, en eiste dat ik niet open zou doen. Om haar te plezieren deed ik niet open, en zag hoe de vrouw van m’n vriend enigzinds bedroefd wegfietste. Ik voelde me weer schuldig. Helemaal toen m’n vrouw kwaad “Nee!” zei toen ik weer verder wilde gaan met waar we gebleven waren. De volgende keer dat ik weer op bezoek was bij m’n vrienden, en m’n vriend er weer niet was, vroeg ik aan zijn vrouw ik of ik een shagje van haar mocht draaien. Sex dacht ik niet meer aan met haar. Maar ik had een manier gevonden om me voor de rest van m’n leven te straffen… met zogenaamd genot…
17 maart 2008 om 08:07
PS
Hash heb ik al ruim 20 jaar niet meer gerookt. En sigaretten heb ik al enkele malen opgegeven, één keer gedurende 5 jaar. Maar de laatste keer -een jaar geleden- toen ik er zonder de minste moeite mee was gestopt voor 3 maanden -door te beslissen dat ik helemaal niet hoéfde te roken- had ik iemand een kritische e-mail gestuurd. Ze reageerde heel fel. Ik voelde weer een acute schuldaanval, en liep meteen naar de winkel om een pakje sigaretten te kopen. Het was weer begonnen…
17 maart 2008 om 10:58
ik ben begonnen om erbij te horen. dat was ook wat ik miste. plus dat het heel druk was in mijn hoofd (ik was toen opgenomen) en door te roken werd ik duizelig en licht in mijn hoofd en kon niet helder denken en ik dacht toen dat dat me rustiger maakte.
20 maart 2008 om 10:50
Ik heb hier lang over moeten nadenken. Mijn eerste sigaret rookte ik op mijn 14e. Niet om stoer te doen of erbij te horen echter want ik rookte stiekem op de toilettes waar niemand het kon zien. Mijn vrienden wisten er niets van het eerste jaar. Voor mij was het eerder een controlekwestie. Ik MOEST naar school, ik MOEST naar pianoles, muziekles, zangles, enz… In die tijd had ik het gevoel dat ik niets te zeggen had over mijn eigen leven, dat werd geregeld door mijn ouders, school, e.d… Ik was dan ook het stereotype voorbeeld van een rebelse tiener. Maar die sigaretten waren MIJN beslissing en hier kon niemand wat tegen doen. Wou ik roken… dan rookte ik… zo simpel was het. Het was MIJN geheimpje! Ik vond het allemaal gezellig stiekem en het gaf me een avontuurlijk gevoel. Mijn eerste sigaretten smaakten ten slotte ook zodanig vies dat ik dacht onmogelijk verslaafd te kunnen worden eraan. Of ik moest iets verkeerd gedaan hebben tijdens het roken… dus stak ik er nog maar eentje op… de volgende zou misschien beter smaken…
Groetjes…
22 maart 2008 om 11:57
Hallo ik ben Elly
Ja wat is mijn verhaal?
Moelijk maar waar,ik ben altijd getreiterd en geslagen.
Geestelijk gekleineerd en ga zo maar door.
Eigenlijks was ik maar alleen op de wereld
Dik en dom en lelijk zo als ze het altijd inprenten.
Dus een groot minderwaardig heids complex.
Geestelijk werd ik wel zo klein,dat van leren ook niks kwam.
Allemaal moeilijk vandaar was mijn sigaret mijn grootste vriend.
Wat maakt het uit!!!! wie ben ik nou…..
doordat ik altijd in een hoek ben gedreven.komen nou vaak de woorden verkeerd eruit,tegenover de mensen,dus inplaats te praten ,kan ik maar beter roken…
Alhoewel de mensen daar ook niet blij mee zijn.maar welke kant moet ik dan op ?????
Oke zo is het wel genoeg.
Gr Elly
22 maart 2008 om 14:08
eigenlijk miste ik niets ik denk bij een groepje
te horen
en wat voor je ouders niet mocht dat was alleen maar spannig om het wel te doen
23 maart 2008 om 08:59
ik kreeg myn eerste sigaretje van myn vriendje ik was 14 jaar en oudste van 10 kinderen moest altyd werken in huis broertjes en zusjes moesten met my mee als ik naar myn vriend ging en voor hun was ik de grote stoere zus helemaal met een sigaret natuurlyk en spannend want alles moest stiekem verkering ,roken toen die tyd mocht je van huis uit weinig ja naar de kerk dat moest en nu na 41 jaar en de nodige narigheid is het vreselyk moeilyk om te stoppen
24 maart 2008 om 09:29
Op mijn 15e ging ik voor het eerst uit. Mijn vriendinnen hadden sigaretten bij zich en boden mij eentje aan, want dat hoorde erbij, werd me verteld. Ik had hier helemaal geen behoefte aan, maar om erbij te horen nam ik af en toe een sigaret en om niet te willen profiteren kocht ik later ook een pakje om uit te delen, want dat hoorde zo toen. Ik miste dus niets, misschien wel het zelfvertrouwen. Ik heb ingezien dat ik altijd naar mezelf moet luisteren, maar als je verslaafd bent weet je niet meer naar wie of wat je luistert, dat maakt het zo moeilijk. Elke keer als ik stop weet ik niet waar ik het zoeken moet, omdat ik helemaal de kluts kwijt ben en om alles weer “op een rij” te krijgen, begin ik dan weer met roken en dan voel ik me daarna weer schuldig en moe, omdat ik voel dat het voor mijn gezondheid niet goed is.
28 maart 2008 om 05:02
Ik ben op mijn zestiende jaar gaan roken, eerste brommertje en een peuk in je hoofd was lekker stoer. En niemand zei dat dat niet goed was. Je vrienden deden het ook evenals mijn ouders, opa’s en oma’s dus kon het niet slecht zijn anders hadden zij het ook niet gedaan, wist ik veel.
Intussen ben ik al een aantal keren voor een aantal jaar van het roken afgeweest, maar ook steeds weer opnieuw begonnen, terwijl ik nu wel wist dat het niet goed was.
Dit keer kost hij mij wel minder moeite, door jou methode, ben dinsdag 4 maart gestopt en heb heel af en toe trek, maar weet dit nu heel makkelijk te onderdrukken, door tegen mezelf te zeggen dat ik niet rook en er geen trek in heb.
Deze momenten worden steeds minder.
Dus ook voor verstokt roker is er hoop.
28 maart 2008 om 15:43
Hallo allemaal,
Waarom ik begon? Ik mocht niet veel van m’n ouders. Vooral van m’n vader. Bv. uitgaan e.d. M’n vriendinnen ervoeren veel meer “ruimte voor henzelf” dan ik. Zij begonnen met roken, iets wat werd geaccepteerd door hun ouders! Ik wilde ook graag meedoen, maar mocht ‘t niet. Bedreigingen waren ‘t onbeholpen antwoord van m’n vader!
Wat ik miste? De erkenning, de waardering, de acceptatie van mij!
Het besluit om te beginnen? Ik heb niet ‘t idee, dat ‘t ‘n direkt besluit is geweest. Want ik wilde m’n ouders ook niet teleurstellen. Maar “ik” wilde er graag bij horen. Wilde voor “vol” aangezien worden!
Ben echter heeeeel blij, dat er ook nog hoop is, om te stoppen….!!
30 maart 2008 om 16:19
Ben begonnen met roken op een vakantie toen ik 14 was ook omerbij te horen en kwam echt niets tekort thuis! Ging toen de weekend roken maar het weekend werd steeds langer en voor je het weet rook je heel de week. Maar in de tijd dat ik begon was het zo normaal er stonden sigaretten op tafel bij elk feestje., ook toen we trouwden vroegen ze welke sigareten moeten erop de tafel tijdens de receptie? het hoorde erbij net als een koekje bij de koffie. Ik wil wel stoppen maar de wil van de sigaret is nogsteeds groter ondanks alle pogingen en hulpmiddelen.
1 april 2008 om 19:06
Ik heb een heel kort antwoord op jou 2 vragen en hoefde hierover zelfs geen minmuut na te denken.
1. het begon op de HAVO klas 3 bij mijn vrienden. zij rookten, dus na een tijdje ik ook.
2. ik miste voordat ik rookte niets en nu kom ik er niet vavaf.
5 april 2008 om 19:39
rond mijn 13de wou een vriendin van mijn moeder mijn gesmeek naar een sigaret af-
leren door er een te geven. Zij zei, inhaleren met de mond wijd open. Natuurlijk
dacht zij dat ik recht naar toilet ging lopen maar ik had onmiddellijk de smaak te
pakken, en ben af en toe stiekem gaan roken, plus dat ik van haar regelmatig een
sigaret kreeg (ze kon niet anders, ze had het me geleerd). Rond mijn 16de ben ik
dan heel regelmatig gaan roken.
Ik moet wel zeggen dat ik in mijn slaap tot mijn 12de geduimd heb (voer voor
psychologen). Het roken is voor mij een soort troost.
6 april 2008 om 15:15
Hai Aytac,Ik ben begonnen met roken op mijn 16de met een groepje leerlingen uit mijn klas van de landbouwschool die al rookte,ik kreeg een sigaret aan geboden daar is het eigenlijk mee begonnen gewoon omdat iedereen bijna al rookte,ik miste eigenlijk helemaal niets behalve dat mijn vader op jonge leeftijd verongelukte(ik was toen 10 jaar)Thuis was het wel gezellig en ik was altijd bij mijn oom en tante op de boederij te vinden tussen de koeien en de paarden,ik had toen al een eigen paard en trok er veel op uit naar de duinen en het strand,nu 30 jaar later ben ik sinds een paar maanden succesvol gestopt dankzij jou boek,nu ruik ik weer de frisse zeelucht net als vroeger als ik langs het strand reed met mijn paard en dat geeft een goed gevoel,binnenkort zit ik weer in het zadel en hoop dan weer net zo te kunnen genieten als toen ik jong was.
11 april 2008 om 19:46
ik ben aan het roken begonnen,omdat al mijn vrienden rookten.14 jaar was ik,
eigenlijk miste ik niks,had nooit aan een sigaret gedacht,maar omdat mijn vrienden zeiden,ach rook er toch 1,doe niet zo kinderachtig,wou ik erbij horen,en heb er 1 opgestoken.hij smaakte ontzettend vies,werd heel duizelig,vond het maar niks.
Toch de volgende dag weer geprobeerd,en het ging al beter.Zo is het begonnen.Ik kan het mij allemaal nog heel goed herrinneren.
Eigenlijk als ik goed nadenk,ben ik door een roker begonnen,en tijdens mijn stoppogingen is het vaak zo dat je weer door een roker begint.
groet stienie
12 april 2008 om 12:19
Begonnen met roken zoals zo velen, op de middelbare school om er bij te horen.
Mocht thuis niks, als het huishouden en zorgen voor de kleinsten in ons gezin,moeder had ms en commandeerde vanuit haar bed wat er moest gebeuren,vader rookte en mijn oudere zus ook. Dit had ik dus zelf in de hand en rookte dus stiekum op school in de pauze zo is het er eigenlijk ingeslopen. Ben twee keer gestopt met roken tijdens de zwangerschappen,zo ziek dat ik de eerste 3 maanden van de zwangerschap opgenomen werd in het ziekenhuis, kon niks binnen houden en werd al misselijk als ik alleen nog maar aan eten en roken dacht.Na de zwangerschappen na een tijdje weer begonnen met roken,werd er rustig van.En zo ervaar ik het nu nog steeds,als ik onrustig ben even een sigaretje en ik voel me kalmer worden(denk ik toch) vooral als ik thuis ben,zolang ik ergens mee bezig ben dan gaat het wel.
13 april 2008 om 09:56
Ik ben gewoon thuis begonnen met roken. Mijn ouders rookten als schoorstenen.
Als er een avondje werd gekaart dan moest ik m’n mistlampen aan zetten om een weg te vinden door de huiskamer. Het begon met het laatste stukje sigaret van Pa of Ma. Zo rol je er als het ware in. Ik rook nu al 45 jaar en ben een verslaafde.
Ik zit in een “stoppen met roken” traject via een ziekenhuis. Elke keer dat ik contact met deze mensen heb schaam ik me rot omdat ik dan moet melden dat ik welliswaar geminderd bent maar dat stoppen nog niet aan de orde is. Ik voel me meer als opgejaagd wild wat constand in de gaten wordt gehouden.
Nooit geweten dat roken zo verslavend is. Ik probeer er in mijn eigen tempo van af te komen maar ik vind het heel moeilijk.
14 april 2008 om 12:54
Waarom??
Uit nieuwsgierigheid dat was de eerste inpuls, ik vond het ook lekker en moest stukje bij beetje steeds meer hebben, tot het vies was dan had ik genoeg.
Ik ben meerderen keren gestopt geweest ook al eens 8 jaar en begon dan weer vanuit een gevoel van kan mij het schelen en vond het dan meteen weer lekker. Ik ben nu vanaf januari gestopt en het stoppen ging buiten gewoon verbazing wekkend makelijk.
Af en toe is er nog wel een trigger maar deze is gemakkelijk te weerleggen(wil ik het echt?!?!?! NEEN) en dan weer verder met ademhalen.
De medosa methode is ook een prima hulp in deze.
Geniet van de bevrijding zou ik zeggen!!!!!
16 april 2008 om 10:44
Beste Aytac. Ik ben begonnen met roken toen ik 14 jaar was. en eigenlijk wist je niet beter want een ieder om je heen rookte. ik was ook 14 jaar toen ik ben gaan werken dat was in de bouw. ook daar werd stevig gerookt en van gevaren totaal geen idee. het stoer zijn daarvan dat speelde bij mij niet zoveer ik weet het hoore erbij. wat ook meespeelde je had er toen nog geen last van je deed veel aan sport en dan heb je er niet zo`n hinder van. Kortom je had niet in de gaten of het nou invloed zou hebben n je verder leven. op mijn 38st jaar zijn wij beiden mijn vrouw en ik gestopt met roken. De reden daarvan was dat onze dochter toen nog klein daar last van had zij had astma. toen zijn wij van de ene dag op de andere dag gestopt met roken met behulp van nicotine pleisters.Die hebben we 4 weken gebruikt toen konde we zeggen van , zo daar zijn we vanaf. dat heeft 12 jaar geduurd toen onze kleine med zelf is gaan roken en er geen last van had. En dan val je weer gauw n het zelfde patroon en zijn weer gaan roken. Inmiddels al weer 10 jaar 1 pakje shag per dag. en daar ben ik helemaal net blij mee . Want op de eerste plaats heb ik daar zelf last van je kent die verschijnselen wel hoesten benauwd en ga zo maar door en het stinkt ook nog. het roken heeft voor mij geen voordelen opgeleverd. en aan gezien ik toch nog van plan ben om een aantal jaren te blijven leven moet ik er gewoon mee stoppen. Daarom heb ik met jullie contakt gezocht om daar de helpende hand in te beden. O ja er loopt er ook nog 1 van 7 jaar rond en daar voel ik me niet gelukkig mee als ik zit te roken in haar bijzijn. Ik ga er maar mee stoppen want dar is nog genoeg over te vertellen maar dit is wel even voldoend en het verbaast mij nu ik eenmaal zit te schrijven er geen eind aan kom dat had ik niet verwacht dus ik stop er maar mee.
Vrg Koos.
18 april 2008 om 09:01
Beste Aytac. Hier een reactie op jou schrijven, een ander rookte dus je dacht vroegerdat het goed was, ik was toen 13 jaar. Later was het de macht der gewoonte,gezelligheid een biertje en daar hoorde een sigaret bij
Die gewoonte heb ik dank zij jou nog steeds kunnen bedwingen,en daar ben ik je dankbaar voor,het is nu 3maanden geleden ,en heb 200 euro apart gelegd,
waar we nu gezellig uit zijn geweest vgr jan
19 april 2008 om 09:11
Waarom ik begon? Dat was toch stoer 12 jaar en dan roken, stiekem een sigaretje van mijn vader pikken. Ik had er zelf geen geld voor. Mijn ouders merkten het wel, maar in 1964 wisten wij niet dat het slecht was. Du mijn moeder zij niet dat het slecht was, maar dat het vies was
Wat ik miste, helemaal niks. Maar ik had een buurvrouw die rookte, en ze had twee zoons, en zag mij als haar dochter. Dus elke avond na het eten ging ik daar heen, en rookten we een paar sigaretjes. En voor ik het wist was ik verslaafd.
Groetjes Annie
23 april 2008 om 23:50
tja , goeie vraag !
Opt school vrienden van toen rookte en wou ook zo zijn . Het ruikte lekker vond ik toen. In die tijd was dat er nog niet echt sprake van verslaving enkel nog stoerdoenerij . Eens ik dan gaan werken ben is dat pas echt beginnen groeien . Op men vorig werk was dat dan onderweg in de auto of vrachtwagen . Sinds ik in een 3 ploegenstelsel werk was het hek helemaal van de dam , 1 soms 2 pakjes per dag
24 april 2008 om 11:01
waarom begonnen met roken?
Dat staat er al, stoerdoenerij!!!
Maar ik ben van af.
Ik ben gestopt op 29 Januari 2008, en heb sindsdien geen sigaret gerookt!!
ja, knap he??
Maar ik heb soms ook wel die moeilijke momenten, ja nog steeds!!
Maar het wordt minder, die drang naar een sigaret.
Dus hou vol, het lukt ons wel!!!
Veel succes allemaal!!
24 april 2008 om 14:17
hallo, ik kreeg mijn eerste sigaret toen ik 12 jaar was van de kappelaan tijdens een school vergadering(ben nu 64)
wat ik miste? helemaal niks.
waarom ik ben doorgegaan? om er bij te horen.
nu na al die jaren heb ik diverse keren geprobeert te stoppen,maar dat is nog steeds niet gelukt.
vriendelijke groeten Rikie
26 april 2008 om 22:33
Toen ik een jaar of 13 was, werd me een sigaret aangeboden. Ik stond bij wat vriendinnen en er waren wat jongens bij. Gladstone met filter. Werd hardstikke duizelig en misselijk. Deed erg mijn best om niet te hoesten en niet te laten merken hoe beroerd ik me eigenlijk voelde. Stoerdoenerij dus. Ik wilde gewoon meedoen en erbij horen, maar vond roken eigenlijk heel vies. Zo nu en dan rookte ik desondanks een sigaretje mee. Van lieverlee werd dit geleidelijk aan meer. Het was absoluut geen bewuste keuze om met roken te beginnen!
Daarop terugkijkend miste ik aandacht, geborgenheid, liefde en wezenlijk contact in ons gezin! Dat gemis is min of meer gebleven. Besef de laatste jaren pas dat ik dat altijd veel teveel bij anderen heb gezocht en dat ik dit vooral mezelf moet gaan geven!
28 april 2008 om 16:42
ik ben begonnen met roken toen ik in militaire dienst kwam. Iedereen rookte toen en waarom ik niet. Dat was in de jaren 60 heel normaal als je rookte. Je vader rookte en de rest van de familie ook vandaar ik was geen uitzondering.Nu op latere leeftijd en je ziet en hoort wat zoal de gevolgen zijn als je rookt die kennis en wetenschap had je eerder moeten kunnen verkrijgen en weten.
Ik word door de nieuwe opstelling beter en sterker er door,door niet te roken.
Veel sterkte voor de stoppers en succes.
14 mei 2008 om 20:06
dag Aytac In de 60er jaren rookte iedereen. Mijn vader was zeeman en bracht hele sloffen voor mij mee. Later in de 80er jaren werd ik mij pas bewust dat het zo verslavend en slecht was door de media. Ik miste nix ik denk om interessant te doen en alle filmsterren in die tijd rookten
En nu zit ik met de gebakken peren. Toen ik zwanger was heb ik het nog gevraagd aan de verloskundige en die zei nou nee je hebt het altijd gedaan, anders was ik er nu al 43 jaar vanaf geweest.
Vriendelijke groeten Mab
14 mei 2008 om 22:32
Erg goede vragen.
Ik moest er wel even over nadenken.
Ik ben begonnen toen ik 16-17 jaar was. Niet om bij vrienden te horen, maar om iets voor mezelf te hebben. Mijn beide ouders hebben altijd gerookt en dat gebeurde overal in huis. Als ze op bezoek gingen bij niet-rokers dan hadden ze daar geen goed woord voor over (dat waren saaie mensen, die moesten zich wat flexibel opstellen etc (dit speelt wel in begin 70-er jaren)). Mijn eerste sigaret heb ik zelf gekocht, een ander merk dan mijn ouders rookten en heb hem opgerookt. Ik werd duizelig, had een vieze smaak in mijn mond, maar voelde me vrij en zeker. Heb meteen goed doorgepakt en ben in korte tijd goed verslaafd geworden. Het resultaat was dat ik nu in de thuissituatie meedeed als volwassene en dat gaf een band en aandacht en een speciale plek.
Wat ik gemist heb is aandacht, vrijheid, mezelf kunnen zijn en geaccepteerd worden om wie ik ben. Ik moest wel een roker worden anders was ik net zo saai en niet-flexibel als die andere niet-rokers, die mijn ouders kenden.
Ik voel dat ik met een proces bezig ben en heb soms dagen geen behoefte aan een sigaret maar dan steekt het toch de kop weer op. Ik weet dat ik met weinig moeite de sigaret kan laten staan maar ik geloof dat daar nog wat aan vooraf moet gaan.
groetjes
14 mei 2008 om 22:54
Ik heb het eerste sigaretje met mijn moeder gerookt, om bij haar aansluiting te vinden denk ik. Mijn vader negeerde me totaal jarenlang. Van het ene sigaretje kwam het andere.
Wat ik heb gemist is liefde, aandacht en emotionele steun.
Nu ik dit opschrijf weet ik ineens zeker dat dat de oorzaak is: namelijk mijn vader is nu na een heel lange ziekenhuisopname overgegaan naar een verpleegtehuis en het kost me gezien zijn houding van vroeger ontzettend veel moeite überhaupt nog iets te moeten doen voor hem. Ik doe het wel maar het trekt een heel zware wissel op me.
Ik wil stoppen met roken maar hoe meer ik er over lees (ook van jou, Aytac) hoe meer ik ga roken. Ik begrijp dat niet goed, het is een soort averechts effect, ik lijk wel zelfdestructief.
16 mei 2008 om 20:01
ik wou ook stoer doen,ging vaak met vrachtwagens mee naar duitsland.
spijbelde veel .
ik miste hele maal niets had altijd goed naar m’n zin,kwam overal,maar als ik terug denk was het beter zonder roken
16 mei 2008 om 20:03
Ik ben gaan roken,door voor mijn moeder in de auto een sigaret aan te steken. Mijn beide ouders roken, en zelf zie je het als iets gewoons. Je gaat het uitproberen, en op school vind je het stoer. Vroeger was ik erg verlegen, en ik denk dat ik door te roken mezelf erbij voelde horen.Er werd ook niet over nagedacht, hoe slecht het voor je was. Je doed het gewoon.Nu ik zelf een dochter heb, vind ik dat ik als ouder het goede voorbeeld moet geven.
Ik weet voor dat ik rookte, ik niets miste. Het is pure verslaving, waar ik erg van baal.
17 mei 2008 om 12:39
Mijn ouders roken al voordat ik geboren werd. Ik ben niet anders gewend. Ik weet nog heel goed dat ik een jaar of 12 was en dat ik de rook van mijn ouders lekker begon te vinden. Het was natuurlijk ook ontzettend stoer om op school te roken met je vriendinnen. Ik miste eigenlijk niets in mijn leven. Misschien was het wel verveling en stoer doenerij met je vriendinnen.
Een ding weet ik wel, is dat ik zo ontzettend veel spijt heb dat ik ooit begonnen ben met roken. Ik ben nu 2 dagen gestopt met roken, en ik vind het best wel moeilijk…
17 mei 2008 om 16:36
Ik ben begonnen omdat het me ook wel stoer leek om net als mijn oudere zus en mijn zwager mee te gaan roken. Heel veel gewilde types op school rookten ook ,dus ging ik daar ook meedoen.
Eigenlijk miste je niet echt iets ,maar je wilde erbij horen en geen braaf kind zijn wat zulke dingen niet deed.
Nu jammer want veel gewilde types roken nu juist vaak niet meer en zelf zit je nog met je verslaving.
26 mei 2008 om 22:00
Begonnen omdat mensen die rookten, wel erg gelukkig keken als ze er eer opstaken.
Natuurlijk miste ik daarvoor helemaal niets in mijn leven, in ieder geval roken niet.
Ik “besloot” te gaan roken om er bij te horen. Stoer toch !
29 mei 2008 om 10:26
begonnen met roken toen ik de kraamverzorging in.
Tijdens de opleiding rookte veel van mijn mede cursiste.
Maar toen het ze ver was dat we de praktijk in mochten en er geen werk was.
Zaten ik en mijn collega,s opwacht als er geen werk was.
We zaten bij elkaar in een huis.Als er werk aan kwam werden we gebeld en moesten daar dan naar toe.
Op de gekste tijden natuurlijk dat snap je wel.
Daar ben ik begonnen was toen 17 jaar oud.
De eerste was echt niet lekker.
Maar hoe langer je daar zat te wachten en geen kant op kon .
Heb ik me toch laten verleiden en ben mee gaan roken.
STOM STOM STOM.
Voor die tijd miste ik echt niet die sigaret.
Nu zit ik met de gebakken peren.
Dit was het
Groetjes Ieteke
31 mei 2008 om 19:44
Hallo, Ik ben begonnen met roken om erbij te horen op school en onder vrienden toen was het nog maar nu en dan , nadien werd het zodanig een gewoonte zodra je wakker word een sigaret op steken .Tot ik na een korte tijd heel erg verslaafd was en onmogelijk kon stoppen,nu vecht ik ertegen en het was mij bijna gelukt ik rookte nog een 3tal sigaretten per dag en met op vakantie te gaan hervallen ook weer om in de bar er bij te horen.
Nu rook ik weer volop maar daar heb ik zo’n spijt van en ben terug begonnen met mijn boek te lezen en heb heel veel hulp nodig ik vraag mij toch af of er niet een pil bestaat om er gemakkelijker door te komen als je al meer dan 45 jaar rook is het heel moeilijk. Ik hoop nog altijd dat jullie mij zullen helpen maar ik denk nu ik herbegonnen ben of het niet veel moeilijker is om te stoppen .
Groetjes Clementine
1 juni 2008 om 08:06
waarom?omdat ik het schijnbaar normaal vond het hoorde erbij mijn ouders rookten ook en nog steeds trouwens.en de rest van de familie niet te vergeten.de enige die niet rookte was mijn oma e die had vroeger wel eens voor de gezelligheid meegedaan maar deelde meer uit als dat ze er zelf van rookte.toen ik op de huishoudschool kwam was er maar een klein clubje dat niet rookte en ik werd erg gepest omdat ik bij dat clubje hoorde dus besloot ik samen met nog iemand het te proberen ben er verschrikkelijk ziek van geweest maar een paar dgn later weer geprobeerd en ja hoor daar ging het fout.
echt iets missen deed ik niet maar had wel meer vrienden als ik rookte.(dacht ik)
ik was 1,5 jr van het roken af en dat was omdat ik letterlijk en figuurlijk in elkaar ben gezakt had totaal geen stuur meer over de rechterkant van mijn lichaam en dat heeft een week geduurt ze dachten dat ik een hersenbloeding had gehad en ze vertelden dat als dat het geval was dan zou het een eventuele volgende keer nog erger zou zijn toen werd ik bang en ben er dus die tijd afgeweest die ik net noemde.we gingen weer terug verhuizen naar mijn geboorteplaats en daar had ik mijn vrienden en familie weer om me heen en ik vond het weer gezellig om ook te roken.DOM DOM DOM maar goed was wel weer begonnen.
ik heb nu ongeveer 8 mnd weer gerookt en ben nu al weer ruim een maand gestopt bijna 2 mnd zonder hulpmiddelen en heb lekker nergens geen last van,ik mis het zelfs niet eens raar maar waar heb af en toe het idee zelfs dat ik nooit meer heb gerookt na die anderhalf jr dus gaat de goede kant weer op.
ik wil jullie nog wel ff bedanken voor de mailtjes ik heb er veel aan en laat het ook vaak aan anderen lezen.
groetjes marina
2 juni 2008 om 20:49
Hallo,
Ik was 19 jaar en werkte in een tehuis voor zeer moeilijk opvoedbare jongens. Dit was best wel een zware baan en ’s avonds na het werk, zo rond 21.30 uur, zaten we meestal samen in de personeelskamer en iedereen rookte. Op een gegeven moment doe je mee en sindsdien nooit meer gestopt. Wel eens over gedacht, maar het idee dat ik een paar kilo aan zal komen, weerhoudt me.
Bovendien vind ik het nog steeds lekker. Maar ja!!!
groetjes Betty
4 juni 2008 om 11:16
Ik ben begonnen te roken op de middelbare school en er niet bij hoorde als ik niet zoals de rest zou roken, dus…
Ik rook ook om mezelf een houding te geven;troost te vinden en emoties weg te paffen; frustraties/vreugde/verdriet enz. Ik heb diverse methodes gevolgd en boeken gelezen om te stoppen en 8 weken heb ik het volgehouden( en weer in een valkuil gestapt met bekend gevolg!)
Eigenlijk vind ik roken soms lekker en vaak ook niet, en wil ik er toch echt een keer mee stoppen, het is echt heel erg om ergens verslaafd aan te zijn en in een stress schieten als je geen sigaretten meer hebt! Zo onrustig!
4 juni 2008 om 18:39
waarom? omdat het er bij hoorde iedereen die ik kende rookte of zo leek het.
stom maar ik heb toch 40 jaar gerookt. nu 11 weken niet zonder hulpmiddelen gestopt.
ik wil jullie trouwens erg bedanken voor de mailtjes ze helpen echt om het vol te houden.
11 juni 2008 om 16:46
met 16 jaar begonnen omdat collega’s rookte. Gestopt toen ik 20 was.
Begonnen met roken toen ik 32 was omdat ik in de horeca werkte. En achter de bar me te pletter verveelde door het wachten. En iedereen je in het gezicht zat te blazen.
12 juni 2008 om 07:54
Toen ik 13 was heb ik mijn 1ste sigaretje gerookt, samen met een buurmeisje die 3 jaar ouder was dan ik. Waarom? Omdat het spannend was denk ik; mijn buurmeisje was er een van de 7 thuis en wilde wel eens iets “spannends” doen. Ze had een paar sigaretten gepikt van haar moeder en die gingen we oproken ergens in een poortje. Het was ook spannend moet ik zeggen en daar is het dus begonnen.
Ik heb eigenlijk nooit echt een besloten dat ik “roker”ging worden, het gebeurde gewoon. Toen mijn moeder er achter kwam was ik denk ik een jaar of 14. Zelf rookte mijn moeder ook (ouders zijn gescheiden toen ik 4 was) dus ze vond het zeker niet leuk dat ik begon. Maar ze wilde het me ook niet verbieden dus werd de afspraak gemaakt : 3 sigaretjes per dag mocht ik roken van mijn moeder. Dat kwam er dus op neer dat ik er 3 thuis rookte, en de rest ergens anders natuurlijk….
Op dit moment ben ik voor mijn gevoel voor een groot deel van mijn mentale verslaving af d.w.z. “het moeten” is weg, nu hoef ik alleen nog het nicotine monster te verslaan. Ik ga a.s. weekend er even lekker tussen uit, en zal dan niet roken. Afhankelijk van hoe dat zal gaan blijft dat zo.
Wens iedereen succes en een rookvrij leven!
Esther
12 juni 2008 om 08:33
Beste Aytac
1 Waarom begonnen? Daar heb ik heel hard over na moeten denken. Wanneer ben ik eigenlijk begonnen? Ik was 18, eind jaren 70. Mijn ouders rookte beiden maar dat heeft me nooit aan het roken gezet. het volgende wel. Het hele gezin van mijn toenmalige vriend rookte. Vooral moeder was een hardnekkige roker. Zei bleef mij sigaretten aanbieden met de woorden..doe niet zo flauw Rook er eentje gezellig mee. Dat heb ik gedaan. Ik stak weleens een sigaret op als ik daar was. Daarna zei ze dat het veel lekkerder was als je inhaleerde. Dat heeft ze me geleerd, roken over de longen. Dank je wel.
2. Wat ik miste? terugkijkend? eigenwaarden, zelfrespect
3. Waardoor besloten om te gaan roken? Ik heb nooit het besluit genomen om roker te worden. Ik heb alleen besloten om er eentje op te steken. Of is dit ontkenning?
Ik heb al vele stop pogingen achter de rug. Ik baal dat ik het niet voor elkaar krijg. Waar zit de missing link voor mij, ook met jouw boek. Er is iets dat ik over het hoofd zie. Ik heb zo’n hekel aan deze stinkende gewoonte.
Groet
Riet
13 juni 2008 om 07:29
Ben 10 maart 2008 gestopt en het gaat goed. Ben op 13 jarige leeftijd begonnen en ben nu 51 jaar. Waarom ben ik begonnen, omdat bijna iedereen rookte en ik ook graag als volwassene wilde worden gezien. Ik kom uit een liefdevol, warm nestje, dus gebrek aan liefde was de reden niet. Stoer willen doen wel.
Succes iedereen die nog moet “willen” stoppen.
24 juni 2008 om 22:36
Ik stak mijn eerste sigaret op in het fietsenhok op het schoolplein. Ik wilde net zo stoer en cool zijn als de rest die daar stond te roken. Het was niet zo dat ik veel rookte. Het is geleidelijk aan gegaan. Eerst af en toe een sigaretje. Ik weet nog dat ik het helemaal niet zo smerig vond maar dat ik er wel erg duizelig van werd. Uiteindelijk rookte ik steeds meer. Toen ik begon was ik 13 en sinds mijn 19 heb ik met enige regelmaat een poging gedaan om te stoppen. Het was en is ook een manier om mijn onzekerheid te verbergen. Met een sigaret in mijn handen voelde ik me zekerder van mezelf en dat is eigenlijk nog steeds zo. Je zou dus kunnen zeggen dat ik niet zo veel zelfvertrouwen heb, toen niet en nu in mindere mate nog niet altijd. Het is in ieder geval nooit een bewuste keus geweest. Ik heb niet op enig moment gedacht:
Nu ga ik beginnen met roken!
29 juni 2008 om 22:41
ff leuk mee doen met de meiden op school of stoer en stiekum altijd leuk
asbak boven op mijn kamer in de burola, ma wist dat toch niet?
schoolvriendinnen kwamen vaak even in de pauze mee!
wat niet mocht was leuk