Beste lezer,
Ik ben een man van 44 jaar en heb geneeskunde gestudeerd. Na mijn studie heb ik eerst mijn dienstplicht vervuld en heb dat gelukkig als arts mogen doen in een gewoon ziekenhuis. Daarvoor moest ik wel beschikbaar zijn voor uitzending naar Bosnië-Herzegovina waar ik dan ook 4 maanden ben geweest.
Na mijn tijd in het leger heb ik de opleiding tot algemeen chirurg gevolgd. Tijdens deze opleiding heb ik mijn hart verpand aan de vaatpatiënt. Hiervoor zijn 2 redenen aan te voeren. De eerste en minst belangrijke is dat het technisch een zeer aantrekkelijk vak is. Het geeft vaak ook direct resultaat en daar houd ik wel van.
Geen wonder dat het dus goed bij me past 
. De tweede en veel belangrijkere reden is dat de belangrijkste oorzaak voor vaatziekten in de handen van de patiënt zelf ligt. Meestal zelfs tussen de vingers. Soms verkleuren ze zelfs een beetje daardoor, eerst bruin en later soms zelfs zwart……….
Het mooie van deze belangrijkste oorzaak..en iedereen weet natuurlijk inmiddels dat ik het dan over roken heb..is dat je deze oorzaak weg kunt nemen en vervolgens de ziekte tot staan kunt brengen……
Ja je hoort het goed, de vaatziekte tot staan kunt brengen. Snap je nu waarom het een leuk vak is. Er is echt wat te winnen !!! Voor de patiënt, maar natuurlijk ook voor ons als dokters, want de patiënt wordt er echt beter van en daar deden we het toch allemaal voor.
Goed ik was aan het vertellen dat ik tijdens mijn opleiding tot chirurg mijn hart had verpand aan de vaatpatiënt. Om die reden ben ik na mijn algemene chirurgie opleiding begonnen met de vervolgopleiding vaatchirurgie. Een opleiding die 2 jaar in beslag neemt. Zodoende was ik in 2004 eindelijk klaar…..klaar om vaatpatiënten beter te maken…..dacht ik…….
Want wat bleek….Niemand is beter in staat om de vaatpatiënt beter te maken dan de vaatpatiënt zelf……. Let wel ik heb het dan natuurlijk over de vaatpatiënt die rookt. Want natuurlijk zijn er patiënten die niet roken en toch last hebben van hun bloedvaten.
Goed ik heb dus gemerkt dat wij wel iets konden doen maar veel en veel minder dan de patient zelf kan doen. Soms frustrerend, maar aan de andere kant een aangrijpingspunt waar je als dokter samen met de patient kunt werken aan het herstellen van vaatziekten.
Overigens kan ik er zelf ook over meepraten want hoe raar het misschien ook klinkt……ik was zelf een kettingroker……tot januari van dit jaar……tot ik de workshop van Aytac en Paul volgde. Inmiddels kan ik dus ook meepraten over hoe het voelt om een gelukkige ex-roker te zijn!!!
Ik ga dan ook proberen om geheel anoniem ter bescherming van de privacy van mijn patiënten, af en toe en anekdote te vertellen hier, over hoe een ziektegeschiedenis kan verlopen als je rookt maar ook wat er gebeurt als je stopt !!!
Ik hoop dat het veel mensen net zover brengt als mezelf, namelijk de stap durven zetten om een gelukkige ex-roker te worden, want als jet het wilt, dan kan je het en als je kan dan doe je het !!!! Wij zullen de laatste zijn om je tegen te houden…..succes alvast !!!
Doctorandus V.
KLIK HIER om bovenstaand artikel in .PDF formaat te downloaden.
